• 021.65581330 - 02165580077

تولید کننده انواع لوله و اتصالات UPVC

بررسی اثرات زیست محیطی لوله های پی وی سی جهت انتقال آب آشامیدنی

بسپارگستر حدادی- لوله های پی وی سی

همگام با رشد صنعتی و اقتصادی و تولید انواع مختلف ترکیبات و مواد شیمیایی و … که بشر برای رفاه و آسایش

بررسی اثرات زیست محیطی لوله های پی وی سی جهت انتقال آب آشامیدنی

 

همگام با رشد صنعتی و اقتصادی و تولید انواع مختلف ترکیبات و مواد شیمیایی و … که بشر برای رفاه و آسایش خود با استفاده از منابع طبیعی به دست آوردهف به طور ناخواسته خموادی چون انواع فلزات سنگین و سمی به طبیعت وارد می کند که هم برای محیط زیست و هم برای خود انسان مشکلات و خطرات جدی به همراه دارد. مطابق تعریف سازمان جهانی بهداشت، آب آشامیدنی آبی است که برای مصرف انسان و تمامی کاربردهای خانگی مناسب باشد. در عصر جدید برای انتقال آب ، از لوله های پلیمری استفاده می گردد. باتوجه باتوجه به اهمیت افزایش استفاده از لوله های پلیمری پی وی سی در انتقال آب آشامیدنی، در این مقاله با نگاهی گذرا به انواع لوله های مورد مصرف در انتقال آب، به بررسی اثر لوله های پی وی سی بر روی بهداشت آب آشامیدنی پرداخته شده و به معرفی نسل جدید این لوله ها پرداخته می شود.

 

لوله های مورد مصرف در انتقال آب

 

کاربرد لوله در شبکه انتقال و توزیع آب و فاضلاب در کشور در دهه های گذشته تغییراتی داشته است که ناشی از مسائل فنی، اجرایی، اقتصادی و محیطی بوده است. در این مقاله در نظر داریم تا نگاهی به پیشرفت های انجام شده در سیستم های انتقال آب و زمینه های بهداشت آب داشته باشیم. انواع لوله هایی که می تواند در انتقال آب و فاضلاب مورد مصرف قرار گیرد به این شرح است:

 

لوله های چدنی:

 

لوله های چدنی جزو اولین لوله هایی بودند که برای انتقال آب مورد استفاده قرار گرفتند. لیکن کاربرد این لوله ها باتوجه به محدودیت های خاص خود چندان ادامه دار نبود. از جمله این محدودیت ها می توان به وزن زیاد لوله ها، دقت در حمل و باربری، ضرورت وجود جرثقیل برای نصب و هزینه اجرایی زیاد اشاره کرد. باتوجه به این مسائل بعد از چندی لوله های فولادی جایگزین لوله های چدنی شد که به صورت گالوانیزه و غیر گالوانیزه مورد استفاده قرار گرفتند.

 

لوله های فولادی:

 

باورود لوله های فولادی وزن لوله ها سبک تر شد اما کیفیت منابع آب و خاک بر روی این لوله ها اثر گذار بوده و عمر مفید این لوله ها را تا میزان زیادی کاهش می داد. این مهم باعث سوراخ شدن لوله ها، زنگ زدگی و نشتی از اتصالات می گردید. از مهمترین معایب لوله های فلزی، پوسیدگی و خوردگی زیاد مخصوصا در محیط های مرطوب، رسوب گیری سطح داخلی، وزن زیادف استهلاک و مقاومت در برابر جریان سیال در نتیجه افت فشار، هزینه های عایق کاری، سرعت نصب و اجرای پایین و عمر کم این نوع لوله بود.

 

لوله های سیمانی:

 

لوله های آزبست سیمانی نسل سوم لوله هایی بودند که در انتقال آب مورد استفاده قرار گرفتند. این لوله ها ضمن اینکه مانند لوله های چدنی دارای محدودیت هایی در اجرا بودند، بعد از مدتی توسط علم پزشکی کاربرد این لوله ها ممنوع گردید. علت این امر سرطان زا بودن مواد به کار رفته در لوله های آزبست بود.

 

لوله های پلاستیکی:

 

با پیشرفت صنعت پتروشیمی و تولید گسترده لوله های پلیمری و قابلیت نصب سریع و آسان آنها و همچنین دوام بالا و ارزان بودن آنها در مقایسه با لوله های دیگر، استفاده از آنها در مهندسی آب اجتناب ناپذیر گردید. امروزه لوله های پلیمری به افزایش سهم خود از بازار جهانی لوله همچنان ادامه می دهند. دلایل بسیاری برای این رشد چشمگیر وجود دارد که می توان به وزن سبک، قیمت پایین، مقاومت خودگی بالا، عمر طولانی و پذیرش روز افزون بازارهایی که قبلا در اختیار لوله های سیمانی و فلزی بود اشاره کرد. مزایای لوله های پلیمری شامل رفتار چغرمه و انعطاف پذیر، هدایت حرارتی پایین، مقاوم در برابر مواد شیمیایی، مقاوم در برابر خوردگی، غیر سمی بودن و حفظ شلامت آب های آشامیدنی، مقاومت در مقابل رشد میکرو ارگانیسم ها، عملکرد بلند مدت، کاهش آلودگی صوتی، وزن کم و حمل و جابجایی آسان، هزینه تعمیر و نگهداری کم، سهولت نصب و صاف و صیقلی بودن سطوح داخلی می باشد.

 

لوله های پلاستیکی

 

انتخاب ماده ی پلاستیکی مناسب برای ساخت لوله ها به سیال منتقل شونده و مشخصه های سرویس و شرایط کاری سیستم بستگی دارد. بسته به نوع پلاستیک ها ممکن است برخی از خصوصیات پلاستیک ها برای سیستم و تاسیسات مورد نظر ما مطلوب و برخی نیز نامطلوب باشد. به هر حال برخی از خصوصیات نامطلوب را می توان از طریق طراحی و نصب اصولی کاهش داد یا حذف نمود. اما آنچه مسلم است انتخاب جنس مناسب لوله برای کاربردهای متفاوت مستلزم داشتن دانش کافی درباره ی خواص، مزایا و معایب انواع لوله های پلاستیکی است. معمول ترین و معروف ترین پلیمرهای مصرفی جهت ساخت و تولید لوله های پلاستیکی عبارتند از:

 

پلی وینیل کلراید (PVC)، پلی وینیل کلراید کلردار (CPVC)، پلی اتیلن (PE)، پلی پروپیلن (PP)، پلاستیک های مقاوم شده با الیاف شیشه (GRP).

 

لوله های پی وی سی

 

در این میان لوله های پی وی سی که دو سوم تقاضای لوله های پلاستیکی را به خود اختصاص دادند، به دلیل استفاده گسترده شان در بسیاری از کاربردهای آب و فاضلاب، همچنان اصلی ترین لوله پلاستیکی مورد استفاده محصوب می شوند و در کنار آن لوله های PE, PP, GRP و دیگر لوله های پلاستیکی همچنان به رشد خود ادامه می دهند.

 

ویژگی های برجسته لوله های پی وی سی عبارتنداز:

 

  • مقاومت در برابر خوردگی
  • مقاومت شیمیایی
  • نسبت استحکام به وزن بالا و وزن سبک
  • نصب آسان
  • استحکام کششی بلند مدت
  • مقاومت در برابر سایش و فرسودگی
  • استحکام ضربه
  • ضریب اصطکاک پایین
  • مقاومت شعله
  • تهیه رزین پی وی سی از منابع کم ارزش و کمک به حفظ منابع ملی
  • قیمت به صرفه

 

یکی از دلایل توفیق لوله های پی وی سی در بازار قدمت آنهاست. PVC درسال ۱۹۱۳ کشف شد و اولین لوله های پلیمری در سال ۱۹۳۴ از جنس پی وی سی تولید شدند. اما علاوه بر قدمت ۸۰ ساله، عملکرد خوب لوله های PVC نیز در این مدت باعث شده است تا علیرغم ورود رقبای تازه، این لوله ها جایگاه خود را حفظ کند. آزمایش هایی که بر روی لوله های پی وی سی با عمر بالغ بر ۵۰ سال انجام شده است، نشان می دهد که عملکرد آن ها همچنان مطابق استانداردهای فعلی قابل قبول است. امروزه با تحلیل های آماری نشان داده شده است که طول عمر لوله های پی وی سی را می توان در حدود ۱۰۰ سال و بیشتر در نظر گرفت. هم اکنون نیز لوله های پی وی سی به دلیل قیمت و عملکرد مناسب برای تمام نیازهای صنعت نظیر آب و فاضلاب جایگزین لوله های دیگر شده اند.

یک ستارهدو ستارهسه ستارهچهار ستارهپنج ستاره
  • ۱۳۹۸/۰۲/۲۹
  • 0
  • 86

نظرات کاربران